Faruk Nafiz Çamlibel (1898 - 1973)

ALI Namluya dayanir yola dalarsin Durusun bakisin yaman be Ali Bosuna tetigi ne kurcalarsin Var daha atese zaman be Ali Yillanmis bir çinar pusuluk yerin Neredeyse gelecek beklediklerin Var iki atimlik cani kederin Desene isleri duman be Ali O'nu sen büyütte sögüt boyunca Kendini ellere versin o gonca Sözüne kanmadin bunu duyunca Gönlündü gözünü yuman be Ali Geldiler beklenen çiftler ormana Duruyor iki genç ne hos yanyana Bir kursun kadina bir de çobana Çinlasin yillarca orman be Ali Görünce uzanmis yar kucagina Boynunu dolamis zülfü bagina Kursunu kahpeye atacagina Kendine çevirdin aman be Ali

---

ÇOBAN ÇESMESI Derinden derine irmaklar aglar, Uzaktan uzaga çoban çesmesi, Ey suyun sesinden anliyan baglar, Ne söyler su daga çoban çesmesi. "Göynünü Sirin'in aski sarinca Yol almis hayatin ufuklarinca, O hizla daglari Ferhat yarinca Baslamis akmaga çoban çesmesi..." O zaman basindan askindi derdi, Mermeri oyardi, tasi delerdi. Kaç yanik yolcuya soguk su verdi. Degdi kaç dudaga çoban çesmesi. Vefasiz Asli'ya yol gösteren bu, Kerem'in sazina cevap veren bu, Kuruyan gözlere yas gönderen bu... Sizmadi topraga çoban çesmesi. Leyla gelin oldu, Mecnun mezarda, Bir susuz yolcu yok simdi daglarda, Atesten kizaran bir gül ararda, Gezer bagdan baga çoban çesmesi, Ne sair yas döker, ne asik aglar, Tarihe karisti eski sevdalar. Beyhude seslenir, beyhude çaglar, Bir sola, bir saga çoban çesmesi...

---

SON ASIK Hasretinle geçiyorken bu gençlik çagim, Ey sevdigim, ben umitsiz degilim gene Ak düsünce saçlarin kumral rengine Kollarinda son asikin ben olacagim. Ey basinda simdi sevda rüzgarlari esen, Böyle her gün yollarimdan geçsen de süzgün Sen benimsin büsbütün terk olundugun gün ... O mukadder günü, bilmem, düsündün mü sen? Ben bir beyaz saçli asik, sen bir ihtiyar ... O gün bana yalasirken ey ilahi yar, Esirgeme gözlerimden bir son buseni, Kirpiginden yavas yavas bir damla aksin, Çünkü, ruhum, sen de o gün anlayacaksin Ki hiç kimse benim kadar sevmemis seni