Attila Ilhan(1925 - )

BELA ÇIÇEGI alsancak gari'na devrildiler gece garin saati bela çiçegi hiçbir seyin farkinda degildiler kalles bir titreme aldi erkegi elleri yirtilmisti kelepçeliydiler çantasini karisi tasiyordu hiç kimse tanimiyordu kimdiler gece garin saati bela çiçegi üçüncü mevki bir vagona bindiler anlasildi erkegin gidecegi bir seyden vazgeçmis gibiydiler bir türlü karisina bakamiyordu ayaküstü birer bafra içtiler gece garin saati bela çiçegi simdiden bir yalnizlik içindeydiler karanlik gelmisi gelecegi birdenbire sapsari kesildiler vagonlar usul usul kimildiyordu

---

BEN SANA MECBURUM ben sana mecburum bilemezsin adini mih gibi aklimda tutuyorum büyüdükçe büyüyor gözlerin ben sana mecburum bilemezsin içimi seninle isitiyorum agaçlar sonbahara hazirlaniyor bu sehir o eski Istanbul mudur karanlikta bulutlar parçalaniyor sokak lambalari birden yaniyor kaldirimlarda yagmur kokusu ben sana mecburum sen yoksun sevmek kimi zaman rezilce korkuludur insan bir aksamüstü ansizin yorulur tutsak ustura agzinda yasamaktan kimi zaman ellerini kirar tutkusu birkaç hayat çikarir yasamasindan hangi kapiyi çalsa kimi zaman arkasinda yalnizligin hinzir ugultusu Fatih'te yoksul bir gramofon çaliyor eski zamanlardan bir cuma çaliyor durup köse basinda deliksiz dinlesem sana kullanilmamis bir gök getirsem haftalar ellerimde ufalaniyor ne yapsam ne tutsam nereye gitsem ben sana mecburum sen yoksun belki Haziran'da mavi benekli çocuksun ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor bir sileb siziyor issiz gözlerinden belki Yesilköy'de uçaga biniyorsun bütün islanmissin tüylerin ürperiyor belki körsün kirilmissin telas içindesin kötü rüzgar saçlarini götürüyor ne vakit bir yasamak düsünsem bu kurtlar sofrasinda belki zor ayipsiz fakat ellerimizi kirletmeden ne vakit bir yasamak düsünsem sus deyip adinla basliyorum içimsira kimildiyor gizli denizlerin hayir baska türlü olmayacak ben sana mecburum bilemezsin.

---

BÖYLE BIR SEVMEK ne kadinlar sevdim zaten yoktular yagmur giyerlerdi sonbaharla bir azicik oksasam sanki çocuktular biraksam korkudan gözleri sislenir ne kadinlar sevdim zaten yoktular böyle bir sevmek görülmemistir hayir sanmayin ki beni unuttular hala arasira mektuplari gelir gerçek degildiler birer umuttular eski bir sarki belki bir siir ne kadinlar sevdim zaten yoktular böyle bir sevmek görülmemistir yalnizliklarimda elimden tuttular uzak fisiltilari içimi ürpertir sanki gökyüzünde bir buluttular nereye kayboldular simdi kimbilir ne kadinlar sevdim zaten yoktular böyle bir sevmek görülmemistir.

---

ELDE VAR HÜZÜN söylesir evvelce biz bu tenhalarda ziyade gülüsürdük pir pir yaldizlanirdi kanatlari kahkaha kuslarinin ne meseller söylenirdi mercan koz nargileler zamanlar degisti ayrilik girdi araya hicrana düstük bugün ah nerde gençligimiz sahilde savruluslari basibos dalgalarin yeri gögü çinlatan tumturakli gazeller elde var hüzün o sehrayin fakat çikar mi akildan çarkifeleklerin renk renk geceye dagilmasi sirilsiklam asik incesaz kadehlerin mehtaba kaldirilmasi adeta dügün hayat zamanda iz birakmaz bir bosluga düsersin bir bosluktan birikip yeniden siçramak için elde var hüzün

---

NASIL BIR SEVDAYSA... Ay çok mu gecikti nerdeyse çikar Sen yalnizligima varir varmaz Az sonra yagmuru durduracaklar Rüzgari degistirdim Ustura agzi poyraz Yok canim yildizlari unutmadik Mutlaka yerlerinde bulunacaklar Kenari yaldizli mavi bir karanlik Sütlü çiplakligini örtecek kadar Senin için oldugu asla bilinmeyecek Yapraklarini birden dökecek dutlar Safak sökerken sekiz on kadar simsek Balkonda islemeli müstesna bulutlar Ayak bastigin an sehir de degisebilir Yoksa Moskova'mi Belki Berlin belki Dakar Belki 30'lardan mehtap yorgunlugu Izmir Körfez'de serefine donatilmis vapurlar Nerede ne zaman kaç kere yasadik Nasil bir sevdaysa eskitememis yillar Bitirdigimiz herseye yeniden basladik Dudaklarimizda birbirimizden misralar