YASAMAK
I
Biliyorum, kolay degil yasamak,
Gonul verip turku soylemek yar ustune;
Yildiz isiginda dolasip geceleri,
Gunduzleri gun isiginda isinmak;
Soyle bir firsat bulup yarim gun,
Yan gelebilmek Camlica tepesine...
-Bin turlu mavi akar Bogaz'dan-
Her seyi unutabilmek maviler icinde.
II
Biliyorum, kolay degil yasamak;
Ama iste
Bir olunun hala yatagi sicak,
Birinin saati isliyor kolunda.
Yasamak kolay degil ya kardesler,
Olmek de degil;
Kolay degil bu dunyadan ayrilmak.
Orhan Veli KANIK
(Aile, Nisan 1951, Sayi 17)
GÜNES
Ah aydinliklardan uzaktayim
Kafamda o dagilmayan sükûn.
Ölmedim lâkin, yasamaktayim
Dinle bak: vurmada nabzi ruhun.
Yarasalar duyurmada bana
Kanatlarinin ihtizazini.
Simdi hep korkular benden yana
Bekliyor sular, açmis agzini.
Ah aydinliklardan uzaktayim
Kafamda dagilmayan sükûn.
Ölmedim lâkin, yasamaktayim
Dinle bak vurmada nabzi ruhun.
Siyah ufuklarin arkasinda
Seslerle çiçeklenmede bahar
Ve muhayyilemin havasinda
En güzel zamanin renkleri var.
Ölmedim hâlâ.. yasamaktayim.
Dinle bak: vurmada nabzi ruhun!
Ah aydinliklardan uzaktayim
Kafamda o dagilmayan sükûn.
Ruhum ölüm rüzgarlarina es,
Isik yok gecemde, gündüzümde.
Gözlerim görmüyor... lâkin günes
O her zaman, her zaman yüzümde.
ODAMDA
Ben miyim bu seylerin sahibi?
Kafamda bir çocuk var, meraksiz.
Iç âlemim oyuncaktan farksiz;
Odam, içime bir ayna gibi.
Bir isik oyunu var tavanda
Gölgeler seslerle birlesiyor
Ve bir karga beynimi desiyor
Azaplar kemirdigim bu anda.
Kardesini öldürüyor Kaabil,
Içimde bir yalnizlik duygusu,
Ölüm kadar uzun yaz uykusu,
Sikinti ile geçilen sahil.
Baglaniyor bir iple, bir sürü
Düsünce köyleri birbirine,
Çöküyor her seyin üzerine
Hülyam boyunca kurdugum köprü.
Ve doluyor sessiz, ordularim,
Durmadan dinlenmeden odama.
Urbam içinde yatan adama
Hayretle bakiyor dört duvarim.
Kardesini öldürüyor Kaabil,
Içimde bir yalnizlik duygusu,
Ölüm kadar uzun yaz uykusu,
Sikinti ile geçilen sahil.
Ve delirmenin tatli vehmini
Sessizlik odama dolduruyor.
Kargam hâlâ basimda duruyor
Bulmak'çün beynin cehennemini.
Düsüp yatagin dalgalarina
Günlerce sürüyor bu yolculuk.
Durmadan akitiyor bir oluk
Korkuyu sükütun mezarina.
Kardesini öldürüyor Kaabil,
Içimde bir yalnizlik duygusu,
Ölüm kadar uzun yaz uykusu,
Sikinti ile geçilen sahil.
Dünyaya tek gelen insan gibi
Atiliyorum bir Hint dagina.
Giriyor kafamin darligina
Kimsesiz dünyalarin sahibi
Gidip gidip gelmede ayni his
Iskeleye ulasmiyor çima
Dikiliyor ansizin karsima
Boynum kalinligindaki ceviz.
Kardesini öldürüyor Kaabil,
Içimde bir yalnizlik duygusu,
Ölüm kadar uzun yaz uykusu,
Sikinti ile geçilen sahil.
DALGACI MAHMUT
Isim gucum budur benim,
Gokyuzunu boyarim her sabah,
Hepiniz uykudayken.
Uyanir bakarsiniz ki mavi.
Deniz yirtilir kimi zaman,
Bilmezsiniz kim diker;
Ben dikerim.
Dalga gecerim kimi zaman da,
O da benim vazifem;
Bir bas dusunurum basimda,
Bir mide dusunurum midemde,
Bir ayak dusunurum ayagimda,
Ne haltedecegimi bilemem.
ISTANBUL'U DINLIYORUM
Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali
Once hafiften bir ruzgar esiyor;
Yavas yavas sallaniyor
Yapraklar, agaclarda;
Uzaklarda, cok uzaklarda,
Sucularin hic durmayan cingiraklari
Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali.
Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
Kuslar geciyor, derken;
Yukseklerden, suru suru, ciglik ciglik.
Aglar cekiliyor dalyanlarda;
Bir kadinin suya degiyor ayaklari;
Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali.
Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
Serin serin Kapalicarsi
Civil civil Mahmutpasa
Guvercin dolu avlular
Cekic sesleri geliyor doklardan
Guzelim bahar ruzgarinda ter kokulari;
Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali.
Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
Basimda eski alemlerin sarhoslugu
Los kayikhaneleriyle bir yali;
Dinmis lodoslarin ugultusu icinde
Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali.
Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
Bir yosma geciyor kaldirimdan;
Kufurler, sarkilar, turkuler, laf atmalar.
Birsey dusuyor elinden yere;
Bir gul olmali;
Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali.
Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
Bir kus cirpiniyor eteklerinde;
Alnin sicak mi, degil mi, biliyorum;
Dudaklarin islak mi, degil mi, biliyorum;
Beyaz bir ay doguyor fistiklarin arkasindan
Kalbinin vurusundan anliyorum;
Istanbul'u dinliyorum.
YASAMAK |
GÜNES
Ah aydinliklardan uzaktayim
Kafamda o dagilmayan sükûn.
Ölmedim lâkin, yasamaktayim
Dinle bak: vurmada nabzi ruhun.
Yarasalar duyurmada bana
Kanatlarinin ihtizazini.
Simdi hep korkular benden yana
Bekliyor sular, açmis agzini.
Ah aydinliklardan uzaktayim
Kafamda dagilmayan sükûn.
Ölmedim lâkin, yasamaktayim
Dinle bak vurmada nabzi ruhun.
Siyah ufuklarin arkasinda
Seslerle çiçeklenmede bahar
Ve muhayyilemin havasinda
En güzel zamanin renkleri var.
Ölmedim hâlâ.. yasamaktayim.
Dinle bak: vurmada nabzi ruhun!
Ah aydinliklardan uzaktayim
Kafamda o dagilmayan sükûn.
Ruhum ölüm rüzgarlarina es,
Isik yok gecemde, gündüzümde.
Gözlerim görmüyor... lâkin günes
O her zaman, her zaman yüzümde.
|
ODAMDA
Ben miyim bu seylerin sahibi?
Kafamda bir çocuk var, meraksiz.
Iç âlemim oyuncaktan farksiz;
Odam, içime bir ayna gibi.
Bir isik oyunu var tavanda
Gölgeler seslerle birlesiyor
Ve bir karga beynimi desiyor
Azaplar kemirdigim bu anda.
Kardesini öldürüyor Kaabil,
Içimde bir yalnizlik duygusu,
Ölüm kadar uzun yaz uykusu,
Sikinti ile geçilen sahil.
Baglaniyor bir iple, bir sürü
Düsünce köyleri birbirine,
Çöküyor her seyin üzerine
Hülyam boyunca kurdugum köprü.
Ve doluyor sessiz, ordularim,
Durmadan dinlenmeden odama.
Urbam içinde yatan adama
Hayretle bakiyor dört duvarim.
Kardesini öldürüyor Kaabil,
Içimde bir yalnizlik duygusu,
Ölüm kadar uzun yaz uykusu,
Sikinti ile geçilen sahil.
Ve delirmenin tatli vehmini
Sessizlik odama dolduruyor.
Kargam hâlâ basimda duruyor
Bulmak'çün beynin cehennemini.
Düsüp yatagin dalgalarina
Günlerce sürüyor bu yolculuk.
Durmadan akitiyor bir oluk
Korkuyu sükütun mezarina.
Kardesini öldürüyor Kaabil,
Içimde bir yalnizlik duygusu,
Ölüm kadar uzun yaz uykusu,
Sikinti ile geçilen sahil.
Dünyaya tek gelen insan gibi
Atiliyorum bir Hint dagina.
Giriyor kafamin darligina
Kimsesiz dünyalarin sahibi
Gidip gidip gelmede ayni his
Iskeleye ulasmiyor çima
Dikiliyor ansizin karsima
Boynum kalinligindaki ceviz.
Kardesini öldürüyor Kaabil,
Içimde bir yalnizlik duygusu,
Ölüm kadar uzun yaz uykusu,
Sikinti ile geçilen sahil.
|
DALGACI MAHMUT Isim gucum budur benim, Gokyuzunu boyarim her sabah, Hepiniz uykudayken. Uyanir bakarsiniz ki mavi. Deniz yirtilir kimi zaman, Bilmezsiniz kim diker; Ben dikerim. Dalga gecerim kimi zaman da, O da benim vazifem; Bir bas dusunurum basimda, Bir mide dusunurum midemde, Bir ayak dusunurum ayagimda, Ne haltedecegimi bilemem. |
ISTANBUL'U DINLIYORUM Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali Once hafiften bir ruzgar esiyor; Yavas yavas sallaniyor Yapraklar, agaclarda; Uzaklarda, cok uzaklarda, Sucularin hic durmayan cingiraklari Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali. Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali; Kuslar geciyor, derken; Yukseklerden, suru suru, ciglik ciglik. Aglar cekiliyor dalyanlarda; Bir kadinin suya degiyor ayaklari; Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali. Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali; Serin serin Kapalicarsi Civil civil Mahmutpasa Guvercin dolu avlular Cekic sesleri geliyor doklardan Guzelim bahar ruzgarinda ter kokulari; Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali. Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali; Basimda eski alemlerin sarhoslugu Los kayikhaneleriyle bir yali; Dinmis lodoslarin ugultusu icinde Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali. Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali; Bir yosma geciyor kaldirimdan; Kufurler, sarkilar, turkuler, laf atmalar. Birsey dusuyor elinden yere; Bir gul olmali; Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali. Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali; Bir kus cirpiniyor eteklerinde; Alnin sicak mi, degil mi, biliyorum; Dudaklarin islak mi, degil mi, biliyorum; Beyaz bir ay doguyor fistiklarin arkasindan Kalbinin vurusundan anliyorum; Istanbul'u dinliyorum. |