www.Cikolata.de -
AnaSayfa - Home - Hauptseite

Orhan Seyfi Orhon (1890 - 1972)


GÖNLÜM

Benim gönlüm bir kelebek
Dolasiyor çiçek çiçek.
Tükenecek ömrü böyle
Çirpinarak, titreyerek

Ne serefli bir adi var,
Ne bir büyük maksadi var.
Hergün biraz zedelenen
Iki ipek kanadi var

Sabirlidir, gözü toktur,
Zavallinin derdi çoktur.
Yorulunca konacagi
Bir yuvasi bile yoktur.

Hersey ona karsi durur:
Günes yakar, kis dondurur.
Bazi tutar kanadindan
Bir firtina yere vurur.

Benim gönlüm bir kelebek
Dolasiyor titreyerek.
Zavallinin bir baharlik
Ömrü böyle tükenecek

O BEYAZ BIR KUSTU
O, beyaz bir kustu, uzun kanatli;
Ardinda isiktan bir iz birakti.
Yek gibi daglari asti bir atli,
Arada bir engin deniz birakti.

Uzaktan gelirken derin akisler,
Kapadi geçtigim yollari sisler.
Tutustu içimde birikmis hisler;
Gönlümü o kadar temiz birakti.

O, beyaz bir kustu ak kanatliydi;
Yel gibi daglari asan atliydi;
Hayâldi, hayâlden bile tatliydi;
Ne isik birakti, ne iz birakti


YOLCULUK

Veda ettim gençligimin gamsiz geçen rüyasina,
Çiktim askin nihayeti bulunmayan sahrasina.

Bilmiyordum yol neresi? Varacagim yer neresi?
Dayanarak gidiyordum ilhamimin asâsina.

Bu sahranin kanat germis her yerine issizliklar,
Ufuklardan yalniz iki yildiz dogmus semasina.

Iki yildiz.. iste benim rehberim bu, yürüyordum;
Nihayetsiz gecelerin daldim zulmet deryasina.

Yürüyordum; daglar geçip, uçurumlar atliyordum,
Tâbi oldum saçlarimda esen sevda havasina.

Yürüyordum, gök gürlüyor.. yürüyordum, firtina var,
Türüyordum, gögüs germis bu daglarin borasina,
Bir ses duydum uzaklardan: "Seyfi, diyor, bir âfetin
"Düstün siyah gözlerinin yine kara sevdasina"