Cahit Sitki Taranci (1910-1956)
Diyarbakir´da dogdu. Mülkiye Mektebi´nde basladigi yüksek ögrenimini, Paris´te Siyasal Bilgiler Fakultesi´nde tamamlamak istediyse de,
Ikinci dünya Savasi´nin patlak vermesi üzerine, yurda dönmek zorunda kaldi. Cevirmen olarak calisti.
Agir bir hastaliga yakalandi.
Tedavisi icin gönderildigi Viyana´da öldü. Ankara´da topraga verildi

Siir Kitaplari:
Ömrümde Sukut (1933), Otuz Bes Yas (1946), Düsten Güzel (1952), Sonrasi (1957), Bütün Siirleri (1983).

"Bastan beri bir tek manevi degeri vardir Cahit Sitki´nin ya da birkac:
ölüm korkusu, ask ve dogruluk...
Bunlara bir acilim kazandirmak umuduyla Orhan Veli hareketine katilir; aradigini bulamadigi icin sonra vazgecer....
Bütün yeteneklerine, bütün saglam sezgilerine karsin, bir yitik kusagin, bir "araya gitmis" kusagin sairidir."
(Turgut Uyar 1968)

Cahit Sitki Taranci'nin Necip Fazil Kisakürek hakkindaki yazisi:

Insanin ruhunun derinliklerinde caglayan sularin gizli siriltisini bize kadar getirip ebedilestirilmenin sirrini bilen Necip Fazil, bir eli Yunus Emre'nin yakasinda, bir elin de de Baudelaire estetiginin mesalesi, bir mistik oldugu kadar da modern sairimiz, kus ucmaz, kervan gecmez "Kaldirimlar" dan harikuladeye susamis milyonlarca bakisin göz kamastiracak kadar aydinlattigi sahneye atladi. "Tohum" piyesini yazdi..