Yetiştirme yurduna kabul koşulları nelerdir?

 Beden, ruh ve ahlak gelişimleri veya kişisel güvenlikleri tehlikede olup, ana veya
 babasız, ana ve babasız; ana veya babası veya her ikisi de belli olmayan; ana veya
 babası veya her ikisi tarafından terkedilen; ana veya babası tarafından ihmal edilip,
 fuhuş, dilencilik, alkollü içkileri veya uyuşturucu maddeleri kullanma gibi her türlü
 sosyal tehlikelere ve kötü alışkanlıklara karşı savunmasız bırakılan ve başıboşluğa
 sürüklenen çocuk korunmaya muhtaç çocuk sayılır ve 13-18 yaş arası korunmaya
 muhtaç çocukları korumak, bakmak ve bir iş veya meslek sahibi edilmeleri ve
 topluma yararlı kişiler olarak yetişmelerini sağlamakla görevli ve yükümlü olan Sosyal
 Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü ve ona bağlı il
 müdürlüklerin bünyesindeki yetiştirme yurtlarına, yine bu kurumun tespiti ve yerel sulh
 hakiminin vereceği “Koruma kararı” ile kabul edilirler. Onsekiz yaşını tamamlayan bu
 çocuklardan ortaöğrenime devam edenlerin yirmi, yükseköğrenime devam edenlerin
 yirmibeş yaşına kadar korunma kararları uzatılabilmektedir. Bunun yanında
 belediyeler ve diğer kurumlarca desteklenen özel kuruluşlar yuva, Sokak Çocukları
 Derneği, Kadın Sığınma Evi gibi bu amaca yönelik faaliyet gösteren oluşumlar da
 vardır.

 Huzurevlerine giriş koşulları nelerdir?

 Huzurevleri, sosyal veya ekonomik yönden yoksunluk içinde olup korunmaya,
 bakıma ve yardıma muhtaç yaşlı statüsündeki kişiler, Sosyal Hizmetler ve Çocuk
 Esirgeme Kurumlarınca, huzurlu bir ortamda korumak ve bakmak, sosyal ve
 psikolojik ihtiyaçlarının karşılamak amacıyla kurulan yatılı sosyal hizmet kuruluşlarıdır.

 Altmış yaşını geçmiş, herhangi bir bulaşıcı hastalığı bulunmayan yaşlılar bulundukları
 yerin Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu İl Müdürlüklerine ya da
 doğrudan doğruya huzurevi müdürlüğüne yazılı başvuru yaparak giriş yapabilirler.
 Bunun için bir sağlık raporu ve herhangi bir kimsenin noterden vereceği bir
 taahhütnamenin kuruma verilmesi yeterlidir. Tamamen muhtaç konumdaki
 kimselerden ücret alınmazken, ekonomik durumu uygun olanlardan ise belirli bir ücret
 alınmaktadır.

 Evlat edinme koşulları nelerdir? Evlat edinilen kişinin miras hakkı nedir?

 Evlat edinebilmek için, evlat edinmek isteyenin hiç çocuğu bulunmamalı, en az
 otuzbeş yaşında olmalı, evlat edinilenden en az onsekiz yaş büyük olmalı, evlat
 edinilen onsekiz yaşından büyük ve sezgin ise kendi rızası, velayet altında ise öz
 ana-babasının rızası, vesayet altında bulunanların ise hakimin oluru, evlat edinilen evli
 ise ayrıca eşinin de rızasının bulunması ile sulh hakiminin, evlat edinilecek kişi ile bir
 tanığı dinlemesi neticesinde vereceği “evlat edinmeye izin belgesi” ile noterlikte
 düzenleme şeklinde “evlat edinme sözleşmesi” yapmalı ve bu evlat edinme
 sözleşmesi, evlat edinme izni ile birlikte nüfus idaresine müracat edilmelidir.

 Evlatlık hem kendisini evlat edinenin ve hem de kendi kan hısımlarının yasal
 mirasçısıdır. Evlatlık ilişkisi tarafların sağlığında karşılıklı anlaşma yoluyla
 kaldırılabileceği gibi, anlaşmazlık halinde evlatlık ilişkisinin kaldırılması davasının
 açılması gerekir. Taraflardan biri ölmüş ise, haklı gerekçelerle bu davayı tarafların
 yasal mirasçıları da açabilirler.

 Gelir Vergisi : Mart ayı içersinde beyanname verilir.

      1. taksit mart ayı sonuna kadar,
      2. taksit naziran ayı sonuna kadar,
      3. taksit eylül ayı sonuna kadar ödenir.

 Geçici Vergi : Beyanname 3 aylık dönemi takip eden 2. ayın 15. gününe kadar
 verilip beyan edilen vergi yatırılacaktır.

 Kurumlar Vergisi : Nisan ayı içinde beyanname verilir.

      1.taksit nisan ayı sonuna kadar,
      2.taksit temmuz ayı sonuna kadar,
      3.taksit ekim ayı sonuna kadar ödenir.

 Basit Usül : Götürü vergi kaldırılarak yerine basit usül getirilmiştir. Beyanname her
 yıl şubat ayında verilecek beyan edilen vergi şubat nisan temmuz aylarında üç eşit
 taksitte ödenecek.

 Fon Payları : Hesaplanan gelir vergisinden başka söz konusu vergilerin % 10’unu
 fon payına; yıllık gelir vergisi mükellefleri için mart,haziran,eylül yıllık kurumlar vergisi
 mükellefleri için nisan, temmuz,ekim aylarında ödenir.

 Gelir Vergisi Muhtasar Beyannamesi :Takip eden ayın 20’si akşamına kadar
 ödenir. (Çalıştırdıkları işçi sayısı 10’dan az olan işverenler her ay yerine
 şubat,mayıs,ağustos,kasım aylarının 20’si akşamına kadar beyannamelerini verip
 vergilerini ödeyebilirler.)

 Katma Değer Vergisi :Takip eden ayın 25. günü akşamına kadar ödenir. (İthalde
 alınan katma değer vergisi gümrük vergisi ile birlikte ve aynı zamanda ödenir.)

 Zirai Gelir Vergisi :Beyanname mart ayında alınır. (Beyan edilen vergi mart,
 haziran, eylül aylarında 3 eşit taksitle ödenir.)

 Münferit Beyanname :Dar mükellefiyete tabi olanların yıllık beyanname ile
 bildirmek zorunda olmadıkları kazanç ve iratlardan vergisi tevkif suretiyle alınmamış
 kazanç ve iratlar için iktisap olunan tarihten itibaren 15 gün içinde beyanname verilir.
 Vergi aynı süre içinde ödenir.

 Sosyal Sigortalar Pirimi : Takip eden ayın sonuna kadar ödenir. ocak, mayıs,
 eylülde aylık bildirge ile birlikte dört aylık bordro verilir.

 Bağ-Kur Sigortalılar Primi Her ayın sonuna kadar ödenir.

 Damga Vergisi  Her ayın 20. günü akşamına kadar ödenir.

 Motorlu Taşıtlar Vergisi Ocak ve temmuz aylarında iki eşit taksitte ödenir.

 Banka ve Sigorta İşlemleri Vergisi İşlemin yapıldığı ayı takip eden ayın 15.günü
 akşamına kadar ödenir.

 Veraset ve İntikal Vergisi Mükellefin ölüm tarihinden itibaren dört ay içinde
 beyanname verilir. Söz konusu vergi üç yıl içinde Mayıs ve kasım aylarında olmak
 üzere ödenir.

 Çevre Temizlik Vergisi

      1. taksit ocak ayı sonuna kadar
      2. taksit temmuz ayı sonuna kadar ödenir.

 Emlak Vergisi Bina,arsa ve araziler için 4 yılda bir defa olmak üzere verilecek
 beyannameler belediyelerce mükellefin genel beyana davet ettikleri tarihi takip eden
 bütçe yılının mart,nisan,mayıs aylarında 2.taksidi kasım ayında olmak üzere iki eşit
 taksitte ödenir.

 İlan ve Reklam Vergisi İlan ve reklam işinin yapıldığı ayı takip eden ayın 20.günü
 akşamına kadar ödenir.

 Eğlence Vergisi Her ayın 20.günü akşamına kadar ödenir.

 Ticaret ve Sanayi Odaları ile Ticaret Borsaları Aidatı Normal aidat mayıs ve
 ekim aylarında iki eşit taksitte, munzam aidat mayıs ve ekim aylarında iki eşit taksitte
 ödenir.

 Yıllık Harçlar Her mali yılın ilk ayı içerisinde ödenir.

 Resmi Defterlerin Tasdiki Bütün resmi defterler aralık ayı sonuna kadar tasdik
 ettirilir. Yeni işe başlayanlar, işe başlamadan evvel defterlerini tasdik ettirip, işe
 başlayacaklarını ilgili vergi dairelerine bildirirler.

 Yevmiye, kapanış ve ara tasdik zamanı ocak ayı içindedir. Envanter kapanış tasdiki
 mart ayı içindedir.

 Yaya kaldırımları yayalarındır:

 Bu nedenle:

      Bütün yerleşim merkezlerinde, özgün ve yaygın yaya kaldırımı ağının
      bulunması, en temel yaya hakkıdır.
      Bütün yerleşim alanlarında yaya kaldırımının yapımı zorunludur.Araçlar, yaya
      kaldırımına park edemez.
      Kaldırımlar üzerindeki bütün fiziki ve toplumsal engeller, serbest yürüyüşü
      aksatmayacak biçimde düzenlenir.
      Yayların egzos gazlarıyla zehirlenmemesi, gürültüyle rahatsız olmaması,
      üzerlerine çamur, toz vb. sıçratılmaması için önlemler alınır.

 Kent merkezi yaya bölgeleridir

 Bu nedenle:

      Toplu taşım dışındaki araçlar, merkeze girmekten özenle kaçınır.
      Yaya bölgeleri, giderek bütün merkezi kapsayacak biçimde genişletilir.
      Yaya bölgeleri her türlü motorlu araçtan kesinlikle arındırılır.
      Yayalar, bu bölgeleri, kentsel etkileşim, kültürel etkinlik ve alış-veriş için özgün
      bir biçimde kullanırlar.

 Yaya geçitlerinde üstünlük, mutlak olarak yayalarındır

 Bu nedenle;

      Yayalar gereksindiği kadar sık, yaya geçidi sağlanır.
      Yaya geçitleri işaretlenir ve buraları, hiçbir biçimde, araçlar tarafından işgal
      edilemez.
      Yayalar için yeşil ışık süresi, gerekli yürüme süresine göre ayarlanır.
      Zemin katı yayalarındır. Genel kural olarak, yayalar, üst ve alt geçitlere
      zorlanamaz.

 Herkesin, istediği yere, yaya yollarından gitme hakki vardır

 Bu nedenle;

      Kentlerde, motorlu trafik altyapısından tamamen ayrı, sırf yayalar için, özel
      yollar yapılır.
      Her çocuğun okula, yaya yolundan güvenlik içinde gitmesi sağlanır.
      Kent yönetimi, yaya yolunu hizmet ve tesislerle donatır.
      Yaya yoluna paralel, bisiklet yolları yapılır.
      Yaya ve bisikletli ulaşımı, kitle haberleşmesi ile ve yer özendiricilerle
      desteklenir.

 Kent yaşamının gerçek sahibi yayalardır

 Bu nedenle;

      Yayalık, insanlar arası iletişimi artırıp kentsel kültüre katkıda bulunduğu için,
      desteklenir ve özendirilir.
      Yayalar, yerel yönetimlerle birlikte, yayalık haklarını savunabilecek,
      şikayetlerini iletecek bir örgütlenme geliştirir.
      Trafikle ilgili kararlar ve polisler, yayaların haklarını da gözetir ve korurlar.
      Yaya altyapısının, gece-gündüz bakımlı, temiz ve aydınlık tutulmasını,
      onarılmasını, bitki ve ağaçlarla görsel çekiciliğinin sağlanmasını, yayaların
      katkılarıyla, yerel yönetimler yapar.
      Ve yayalar, kaldırımlar, yaya bölgeleri, yaya yolları, yaya geçitleriyle ilgili
      kararların alınmasına katılmak hakkına sahiptir.

    1.İnsan haklarına saygılı ve bu hakları geliştirmeye açık, bireylerine refahını ve kişiliğini
      geliştirme güdüsü ve fırsatı sağlayan bir kentsel ortamda yaşama hakkı,
    2.Saldırılara ve suça karşı korunmuş güvenli bir kentte yaşama hakkı,
    3.Hava, su, gürültü vb. kirlenmelere konu olmayan ekolojik dengeleri korunmuş bir kentsel
      çevrede yaşama hakkı.
    4.Kentte yaşananların kendi ekonomik ve toplumsal girişimlerini geliştirebilmek için gerekli
      alt yapılara sahip olmayı isteme hakkı,
    5.Kentte yaşayanların yeterli çeşitlilikte mal ve hizmetlerden seçme olanağına sahip olması
      hakkı,
    6.Kentte uygun yeterli çalışma olanaklarına ve güvencesine sahip olma ve kentin
      ekonomik gelişmesinden pay alabilme hakkı,
    7.Çoğulcu bir kentli kültürü edinebilme fırsatlarına sahip olabilme hakkı,
    8.Kültürel farklılıkları dolayısıyla kimsenin iş yaşamında ve toplumsal yaşamda
      dışlanmadığı ikincil konumlara itilmediği çok kültürlü bir bütünleşmesi olan bir kentte
      yaşama hakkı,
    9.Oturduğu yere bağlılık duyabileceği, ona anlam yükleyebileceği kimliği olan bir kentte
      yaşama hakkı,
   10..Tarihsel mirasın ve geçmişle sembolik bağların korunduğu, nitelikli, uyumlu mimarlık
      değerlerinin bulunduğu ve yenilerinin eklenebildiği bir çevrede yaşama hakkı,
   11.Yeterli çeşitlilikte konutun üretilmekte olduğu bir sistemin sağladığı konut stoku içinden,
      kentte yaşayanların ödeme koşullarına uygun, sağlıklı, özel yaşamın gizliliğine olanak
      veren, dinlendirici, güvenceli konut edinebilme ya da kiralayabilme hakkı,
   12.Konut alanları, çalışma alanları, dinlenme ve eğlenme ile ulaşım kullanışları arasında,
      birbirini rahatsız etmeyen ama gereksiz ulaşım talepleri yaratmayan uyumlu bir arazi
      kullanışı dengesine sahip, insanların birbirleriyle ilişki kurma fırsatlarını çoğaltan bir
      kentte yaşama hakkı,
   13.Kentlilere özürlüler de dahil olmak üzere kentteki değişik gelir gruplarına kentin her
      noktasına çok zaman harcamadan belli bir konfor düzeyinde seyahat ederek ulaşmasına
      olanak veren yol ve ulaşım sistemine sahip olmak hakkı,
   14.İnsanların kendilerini yeniden üretebilme olanaklarını güvence altına alan, koruyucu
      sağlık tesislerine kolayca ulaşabilen, sağlıklı içme suyu ve kanalizasyon sistemlerine
      sahip, yeterli güneş ışığı alan, yeşil alanlara sahip bir kentte yaşama hakkı,
   15.Dünyanın gelişmiş bilgi ve hünerlerini elde etme olanağını sağlayan, eğitim ve kendini
      yetiştirme olanakları veren, bu olanakları sürekli olarak geliştiren bir kentte yaşama hakkı,
   16.Kentte yaşayanların, yaş, yetenek ya da gelir ayırımı olmadan yeterli çeşitlilikte spor
      yapma ve boş zamanlarını değerlendirme olanaklarından yararlanabilme hakkı,
   17.Kentlerde yaşayanların, kentlerdeki hizmetlerin görülmesini sağlayacak yerel yönetimlere
      seçme ve seçilme, kararlarına katılma ve yönetim üzerinde sürekli bir demokratik
      denetimde bulunma, kentsel çevrenin ve hizmetlerin geliştirilmesine olanak verecek
      biçimde kendisini vergilendirme hakkı